بهترین کمیک‌ های بتمن علیه سوپرمن کدامند؟ | 10 نبرد فراموش نشدنی بتمن و سوپرمن

تا مدت‌ها یکی از بحث‌های تمام‌نشدنی در بین طرفداران کمیک این بود که در یک جنگ تن‌به‌تن بین بتمن و سوپرمن، چه کسی پیروز می‌شود؟ با کافه کمیک همراه باشید تا بهترین کمیک‌ های بتمن علیه سوپرمن را معرفی کنیم.

هر دوی این شخصیت‌ها بخشی از دنیای DC هستند اما روش‌هایشان با یکدیگر فرق دارد. شوالیه تاریکی از درون سایه‌ها، با محاسبه‌گری و با استفاده از ترس علیه دشمنان خود مبارزه می‌کند. با این‌حال مرد پولادین با قدرت و اعتبار خودش زیر آفتاب می‌ایستد و جذابیت معصومانه‌اش، باعث می‌شود کسی از قدرت غیرقابل تصورش نترسد.

هر کدام از طرفداران بتمن و سوپرمن دلایل خاص خودشان را برای دفاع از آن‌ها دارند. دی سی (DC) هم ترسی ندارد از این‌که ۲ قهرمان مشهورش را ر‌و‌به‌روی هم قرار دهد. طبق سنت همیشگی DC، این درگیری‌ها به ندرت فقط مشت‌زنی‌های ساده ابرقهرمانی هستند. آن‌ها بیشتر شبیه رقص‌های خشن‌ و خلاصه‌ای از جنگ سرد ایدئولوژیک بین این دو قهرمانند. از رویارویی در کوچه‌های خیس و پر از جنایت گرفته تا متحد شدن در فضا؛ نبردهای بتمن و سوپرمن نشان می‌دهد که چه چیزی آن‌ها را به حرکت در می‌آورد و چرا ستون‌های اصلی کمیک‌های DC هستند.

۱۰- کمیک Injustice: Gods Among Us: سوپرمن در قامت یک دیکتاتور تمامیت‌خواه!

کمیک Injustice: Gods Among Us

Injustice: Gods Among Us در ابتدا کمیکی بود که به بازی ویدیویی آن گره خورده بود، اما محبوبیت زیادش، باعث شد به ستاره بی‌رقیب رسانه‌ها تبدیل شود. بعد از آن‌که جوکر، سوپرمن را فریب می‌دهد تا لوییس لین را بکشد و متروپلیس را نابود کند، مرد پولادین بیش از حد واکنش نشان داده و به‌شکلی شرورانه از جایگاه قهرمانی‌اش سقوط می‌کند. او یک رژیم دیکتاتوری راه‌اندازی می‌کند اما بتمن رهبری جنبش مقاومت را بر عهده می‌گیرد و به یک مبارز راه آزادی تبدیل می‌شود.

نبرد مهم بین بتمن و سوپرمن در همان ابتدا رخ می‌دهد؛ جایی که سوپرمن به‌‌راحتی شوالیه تاریکی را مغلوب می‌کند. این اتفاق در یک نبرد واقعی رخ نمی‌دهد؛ بلکه بیشتر شبیه یک کتک‌‌کاری یک‌ طرفه است. در اینجا خشونت فیزیکی در درجه دوم قرار دارد. آن‌چه دردناک‌تر است، خیانت است؛ یعنی زمانی که بروس وین (Bruce Wayne) مجبور است تماشا کند کلارک کنت (Clark Kent) همه اصولی را که زمانی برایشان می‌جنگید، کنار می‌گذارد تا راهی برای استبداد کارآمدتر پیدا کند.

۹- کمیک Superman: Sacrifice: داستانی دیگر از سوپرمنی که ذهنش کنترل می‌شود

بهترین کمیک‌ های بتمن علیه سوپرمن

در سال ۲۰۰۵، DC در اوج آمادگی برای رویداد بحران بی‌نهایت (Infinite Crisis) بود و داستان سوپرمن: فداکاری (Superman: Sacrifice) یکی از مهره‌های کلیدی این رویداد محسوب می‌شد. این داستان از دل پروژه اوماک (OMAC Project) بیرون آمد. در این داستان مکسول لرد (Maxwell Lord) عروسک‌گردان پشت‌پرده یک شبکه خطرناک بود که روی ابرقهرمانان نظارت می‌کرد. نقشه هوشمندانه لرد باعث شد سوپرمن قانع شود که بتمن در واقع دومزدی (Doomsday) است. کلارک هم به یک قاتل ناخواسته تبدیل می‌شود که به اشتباه فکر می‌کند در حال نجات بشریت است. این چیدمان ساده نتیجه خوبی هم دارد؛ چون از بزرگ‌ترین نقطه قوت سوپرمن (غریزه محافظه‌کارانه‌اش) استفاده کرده و آن را به عامل نابودی بتمن تبدیل می‌کند.

بتمن ضربه‌هایی را تحمل می‌کند که یک فرد عادی را پودر می‌کند. او در نهایت به لطف یک غار و رسیدن لیگ عدالت (Justice League) نجات پیدا می‌کند. حتی با وجود لیگ عدالت، سوپرمن آن‌ها را به‌راحتی شکست می‌دهد. او باور دارد که برای زنده‌ ماندن کسانی می‌جنگد که دوستشان دارد. واندر وومن (Wonder Woman) سرانجام لرد را پیدا می‌کند و با کمند خود او را وادار به گفتن حقیقت می‌کند.

در این‌جا مشخص می‌شود تنها راه توقف سوپرمن کشتن تله‌پاتی است که او را کنترل می‌کند. واندر وومن با شکستن گردن لرد این کار را انجام می‌دهد. اما آن‌چه که نباید اتفاق افتاده؛ بتمن تقریباً توسط یکی از سرسخت‌ترین متحدانش کشته می‌شود و سوپرمن از این واقعیت که بهترین دوستش را در بستر مرگ رها کرده، دچار شوک روحی شدیدی می‌شود.

۸- کمیک The Dark Knight Strikes Again؛ ادامه داستان اخلاقی و سیاسی میلر

کمیک The Dark Knight Strikes Again یکی از بهترین کمیک‌ های بتمن علیه سوپرمن

فرانک میلر بعد از The Dark Knight Returns دوباره از بتمن برای بیان اظهارات سیاسی‌اش استفاده کرد. The Dark Knight Strikes Again از جایی که The Dark Knight Returns متوقف شد، شروع می‌شود. توطئه دولتی را به اوجش می‌رساند و کلارک کنت را بیشتر از قبل به یک بله‌قربان‌گوی مورد تایید دولت تبدیل می‌کند. تفاوت‌ مهم بین مبارزات The Dark Knight Strikes Again و The Dark Knight Returns همان چیزی است که اولی را بحث‌برانگیزتر می‌کند.

این‌بار، داستان فقط درباره بتمنی مسنی نیست که با یک قدرت فاسد مبارزه می‌کند. در عوض، دنیای اطراف شوالیه تاریکی به سمت یک فاشیسم تمام‌ عیار سقوط می‌کند؛ با رسانه‌های کنترل‌شده و ابرقهرمان‌هایی که به بردگی گرفته شده‌اند و به‌عنوان نیروهای اجرایی دولت عمل می‌کنند. طراحی هنری میلر وحشی‌تر و اکسپرسیونیستی‌تر می‌شود. همه رنگ‌ها نئونی و اغراق‌آمیز است و کل ماجرا را شبیه به یک کابوس می‌کند.

هرچند کیفیت آن هیچ‌وقت به پای نسخه اول نمی‌رسد، اما ظرافت The Dark Knight Strikes Again جذابیتش را تقویت می‌کند؛ مخصوصاً زمانی که بتمن سوپرمن را برای یک نبرد دوباره به غار خقاشی می‌کشاند. این بار او با دستکش‌های کریپتونایت و کینه‌ای جدی آمده است. این مبارزه ناامیدکننده‌تر از برخورد اولشان به‌نظر می‌رسد و ظرافت تفسیر سیاسی‌اش کمتر است. البته، ظرافت هیچ‌وقت نقطه قوت میلر نبوده.

۷- کمیک Lex Luthor: Man Of Steel ثابت می‌کند که قدرت سوپرمن بیشتر از درخشش بتمن است

اکثر طرفداران بتمن موقع دفاع از قهرمانشان، به‌شدت به «زمان آماده‌سازی» تکیه می‌کنند. انگار آن‌ها باور دارند که با برنامه‌ریزی کافی می‌توان در مبارزه با خدایی پیروز شد که از انرژی خورشید تغذیه می‌کند. کمیک Lex Luthor: Man Of Steel نوشته‌ برایان آزارلو (Brian Azzarello) این ادعا را زیر سؤال می‌برد.

او بزرگ‌ترین مزیت بروس وین (یعنی آمادگی و برنامه‌ریزی) را می‌گیرد و نشان می‌دهد وقتی نبوغ تاکتیکی با حیات بیگانه روبه‌رو می‌شود، چه اتفاقی می‌افتد. لکس لوتور (Lex Luthor) بتمن را فریب می‌دهد تا حمله‌ای غافلگیرانه به سوپرمن انجام دهد؛ در حالی که به او کریپتونایت داده تا مبارزه‌ای منصفانه باشد. اما برخلاف انتظار لکس (و خوانندگان)، داستان به ما نشان می‌دهد چرا بیشتر انسان‌ها با موجوداتی که می‌توانند سیاره‌ها را بلند کنند؛ وارد نبرد نمی‌شوند.

سوپرمن به‌‌سرعت تهدید انسانی را خنثی می‌کند. او با نفس فوق‌العاده‌اش کریپتونایت را مثل گرد و خاک از بین می‌برد و بتمن را در متروپلیس مثل یک عروسک پارچه‌ای به اطراف پرت می‌کند. این ضرب و شتم زمانی متوقف می‌شود که سوپرمن مشتش را فقط چند سانتی‌متر از صورت بتمن نگه می‌دارد. انگار که می‌خواهد توانایی‌اش را به‌عنوان نیمه‌ی برتر از زوج افسانه‌ای World’s Finest اثبات کند. برای طرفداران بتمن شاید این نتیجه ناامیدکننده باشد، اما طراحی واقع‌گرایانه و بی‌نقص لی برمخو (Lee Bermejo) باعث می‌شود تاثیر این صحنه‌ انکارناپذیر باشد و جزو بهترین کمیک‌ های بتمن علیه سوپرمن باشد.

۶- کمیک Justice League: Origin شروع دوران جدیدی از تنش‌های بین سوپرمن و بتمن است

کمیک Justice League: Origin

جف جانز در ریبوت New 52 این فرصت را پیدا کرد که رابطه‌ بتمن و سوپرمن را از اول بسازد. او داستان را با اولین برخورد آن‌ها شروع می‌کند. در این داستان بتمن روی نشانه‌هایی از یک تهاجم بیگانه تحقیق می‌کند و وقتی با فانوس سبز (Green Lantern) همراه می‌شود، تصمیم می‌گیرند درباره‌ این قهرمان جدید به اسم «سوپرمن» در متروپلیس تحقیق کنند. آن‌ها احتمال می‌دهند او بخشی از این تهدید باشد.

وقتی سرانجام او را پیدا می‌کنند، بتمن از هرچه در توان دارد (نارنجک‌های دودزا، EMP و حتی حرف‌های فلسفی) استفاده می‌کند. اما سوپرمن همه‌ آن‌ها را به‌راحتی کنار می‌زند که البته تعجبی هم ندارد. چون این اولین برخوردشان است، بتمن نه کریپتونایت دارد و نه فناوری پیشرفته‌ای مخصوص مقابله با موجودات خداگونه. او فقط هوش و زیرکی خود را در چنته دارد.

او همان را هم به‌‌خوبی استفاده می‌کند و در لحظه می‌فهمد که این دشمن یا آشنای جدید چقدر قدرتمند است. حتی با کمک گرین لنترن و فلش، سوپرمن به‌راحتی از پس هردو بر می‌آید. اما نقطه‌ درخشان این سکانس، دیالوگ‌های تیز و پرکشش جانز است که هم تنش را بالا نگه می‌دارد و هم شخصیت‌ها را در قالب‌های تازه‌ New 52 جذاب و زنده به‌تصویر می‌کشد.

۵- در Superman: Red Son سوپرمن به عنوان ابر سلاح شوروی بازآفرینی می‌شود

کمیک پسر سرخ (Red Son) اثر مارک میلار (Mark Millar) یکی از ماندگارترین کمیک‌های بتمن علیه سوپرمن است. در این داستان، میلار این پرسش را مطرح می‌کند که «چه می‌شد اگر موشک سوپرمن به جای کانزاس، در اوکراین سقوط می‌کرد؟». نتیجه‌اش یک قهرمان کمونیست با داس و چکش منقش بر روی سینه‌اش است که اتحاد جماهیر شوروی را به ابرقدرت بلامنازع زمین تبدیل می‌کند.

پسر سرخ به‌عنوان نماد تبلیغاتی استالین عمل می‌کند. البته در این سری بتمن هم دوباره طراحی شده است. او در این داستان دانشمند بی‌نام و نشانی است که والدینش توسط پلیس مخفی استالین کشته شده‌اند. این بتمن که کلاه پشمی و روپوش آزمایشگاه به تن دارد؛ آنارشیستی تنهاست که ماموریت شخصی‌اش مقابله با سوپرمن شوروی‌زده است.

نبرد نهایی بین بتمن و سوپرمن کوتاه ولی ویرانگر است. بتمن با استفاده از کمند حقیقت واندر وومن، سوپرمن را اسیر می‌کند و بعد با یک بمب انتحاری، جانش را فدای آزادی می‌کند. این نهایت فداکاریی است که یک مبارز می‌تواند انجام دهد. در این داستان حلقه‌ کریپتونایت هم دیده می‌شوند و کت‌وومن و لوییس لین حضور کوتاهی دارند. آن‌ها عناصر آشنایی هستند که با مهارت تمام در طول داستان به‌کار گرفته شده‌اند.

۴- کمیک Batman: Hush یک نبرد جانانه با سوپرمن را در دل یک معمای بزرگ‌تر پنهان می‌کند

Batman: Hush اوج همکاری جف لوب (Jeph Loeb) و جیم لی (Jim Lee) است. یک داستان معمایی بزرگ که تقریباً همه دشمنان اصلی بتمن را در یک توطئه‌ بزرگ‌تر دور هم جمع می‌کند؛ توطئه‌ای که زندگی بروس وین را آرام‌ آرام نابود می‌کند. در میانه‌ این داستان پر پیچ‌ و خم که هویت پنهان شرور اصلی آن را تحت‌الشعاع قرار داده، سناریوی کلاسیک «سوپرمن تحت تاثیر ذهنی یک شرور» پنهان شده که منجر به درگیری فیزیکی بین او و بتمن می‌شود.

عناصر این نبرد تقریباً اعضای همیشگی مبارزه‌های بتمن و سوپرمن هستند. سوپرمن مهربان و بزرگ‌شده در کانزاس، ذاتاً دنبال صلح است مگر این‌که تحت تاثیر چیزی قرار بگیرد. در اینجا، پویزن آیوی (Poison Ivy) مرد پولادین را تحت کنترل خود در آورده و ناگهان بتمن باید در فاضلاب‌های متروپلیس از اشعه‌های گرمایی سوپرمن جاخالی دهد. این یک موقعیت تکراری است اما به لطف تیم خلاقانه‌ داستان، همچنان تاثیر خود را می‌گذارد. لوب و لی که هر دو از اسطوره‌های دنیای کمیک هستند، به‌‌خوبی می‌دانند چطور در دنیای کلیشه‌های DC بازی کنند و از آن لذت ببرند.

آن‌ها سعی نمی‌کنند چیزی را از اول اختراع کنند، اما این نبرد با قدرت پیش می‌رود. حلقه‌ کریپتونایت و حضور کوتاه کت‌وومن و لوییس لین باعث می‌شود مخاطب عناصر آشنای بیشتری ببیند.

۳- کمیک ?Superman/Batman: Who Would Win دیوار چهارم را می‌شکند

جو کلی (Joe Kelly) بیشتر به‌خاطر کارهایش روی کمیک‌های ددپول شناخته می‌شود. او می‌تواند با شوخ‌طبعی و شکستن دیوار چهارم‌ مناظره‌ ابدی «سوپرمن علیه بتمن» را به‌چالش بکشد. «شکستن دیوار چهارم» یعنی شخصیت داستان مستقیماً به تماشاچی یا خواننده اشاره یا با او صحبت می‌کند. انگار که او مرز بین دنیای داستان و جهان واقعی را کنار می‌زند. این تکنیک معمولاً برای ایجاد طنز، تأثیرگذاری بیشتر یا طرح آگاهانه متا (فرامتنی) در داستان به‌کار می‌رود.

شماره‌ ۷۸ کمیک Superman/Batman با وجود این‌که در وسط راه منتشر شد، به‌عنوان داستانی مستقل به بررسی بحث «چه کسی پیروز می‌شود؟» پرداخت. در این شماره، دو کودک بر سر این‌که قهرمان محبوبشان در مبارزه پیروز می‌شود یا نه؛ بحث می‌کنند و داستان وارد فاز مبارزاتی تخیلی و مضحک‌ می‌شود. بتمن با ماهواره‌های مداری خورشید را می‌پوشاند؛ سوپرمن بتمن را به فضا پرتاب می‌کند و جو کلی با لذت هر دو سوی این جدال را به سخره می‌گیرد.

نقطه اوج داستان در پایان است؛ وقتی هر دو کودک متوجه چیزی می‌شوند که مخاطبان بزرگسال سال‌ها پیش باید فهمیده باشند: این شخصیت‌ها هیچ‌وقت تا پای مرگ نمی‌جنگند چون در اصل با یکدیگر دوست هستند. جو کلی این پیام را با نشان دادن گفت‌وگوی مشابه بین خود بتمن و سوپرمن تقویت می‌کند؛ یعنی درست زمانی که خود این دو نفر هم نتوانستند به نتیجه‌ مشخصی برسند.

۲- کمیک Batman: Endgame روان‌پریشانه‌ترین نبرد سوپرمن را به تصویر می‌کشد

فرضیه‌ «جوکر سوپرمن را کنترل می‌کند» به‌‌راحتی می‌تواند مثل یک فن‌فیکشن بد به نظر برسد اما در سال ۲۰۱۴، اسکات اسنایدر (Scott Snyder) آن را به حقیقت تبدیل کرد. بعد از احیای بتمن در New 52 با روایت‌هایی مثل «محفل جغدها» و «مرگ در خانواده»، او Batman: Endgame را ارائه کرد. او در این داستان به‌بهترین شکل وحشت‌هایی را نشان می‌دهد که وقتی کسی به قدرت سوپرمن دست پیدا می‌کند، ممکن است جهان را تهدید کند؛ مخصوصاً اگر آن فرد جوکر باشد.

Batman: Endgame با استفاده از بزرگ‌ترین ترس بتمن (این‌که نیروهایی خارج از کنترلش، عزیزانش را از او بگیرند) به موفقیت می‌رسد. جوکر با سمی خاص، نه‌‌تنها سوپرمن بلکه کل لیگ عدالت را به نسخه‌های دلقک‌ مانندی از خودش تبدیل می‌کند. این برای شوالیه‌ تاریکی یک کابوس واقعی است و مجبورش می‌کند زره جدیدی به اسم «Justice Buster» بپوشد؛ زره‌ای بزرگ که بتمن را به تانکی زرهی تبدیل می‌کند. تنها نکته‌ منفی این داستان، پایان عجیب نبرد است: جایی که بتمن آدامس کریپتونایتی را به چشم سوپرمن تف می‌کند. این حرکتی عجیب دور از لحن جدی و تاریک داستان است.

۱- کمیک The Dark Knight Returns نبرد نهایی ابرقهرمانان DC است

بهترین کمیک‌ های بتمن علیه سوپرمن : کمیک The Dark Knight Returns

این شاید بهترین گزینه برای لیست بهترین کمیک‌ های بتمن علیه سوپرمن باشد. فریب آشفتگی فیلم Batman v Superman: Dawn of Justice را نخورید. منبع الهام اصلی‌اش یک شاهکار بی‌نظیر است. The Dark Knight Returns، در اوج دوران جنگ سرد منتشر شد و بتمن سال‌خورده را از بازنشستگی بیرون کشید تا دنیای DC را به فضایی تاریک‌تر و واقعی‌تر ببرد. میلر به‌‌خوبی درک می‌کرد که اضطراب‌ عصر ریاست جمهوری رونالد ریگان (Ronald Reagan) نسبت به قدرت‌های نهادی باید به داستان‌های کمیک اضافه شود. او سوپرمن را به سگ مطیع دولت و بتمن را به یک یاغی قانون‌گریز تبدیل کرد.

نبوغ میلر در این است که اجازه می‌دهد بتمن، سوپرمن را شکست دهد. اما این پیروزی ناشی از قدرت نیست بلکه از ناامیدی و آمادگی کامل برای فدا کردن همه‌چیز، حتی جان خودش است. بتمن حتی دچار حمله قلبی می‌شود تا حرف سیاسی‌اش را به کرسی بنشاند؛ حرفی در برابر سوپرمنی که هنوز نمی‌فهمد بازی قدرت چیست. صحنه‌ نبرد در این داستان، نه‌ فقط برای تمام نبردهای بعدی بین بتمن و سوپرمن، بلکه برای کل نبردهای ابرقهرمانان در دنیای کمیک به یک الگو تبدیل شده است.

حتی اقتباس‌های مستقیم‌تری مثل فیلم زک اسنایدر (Zack Snyder) یا انیمیشن دو قسمتی سال ۲۰۱۳ نمی‌توانند تاثیر داستان اصلی را داشته باشند. این روایت یکی از آثار بنیادین دنیای کمیک است و به‌‌احتمال زیاد، به‌یادماندنی‌ترین نبرد بین بتمن و سوپرمن محسوب می‌شود.